Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kaliszu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1368/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

2.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. L.

w dniu 25 września 2024 roku około godziny 11:30 w K. naruszył czynności narządów ciała M. P. (2) poniżej 7 dni w ten sposób, że zaatakował M. P. (1) i uderzył ją w okolice klatki piersiowej wskutek czego upadła, powodując u pokrzywdzonej stłuczenie klatki piersiowej, głowy oraz uda lewego,

tj. o czyn kwalifikowany z art. 157 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżony M. L. w dniu 25 września 2024r. przyjechał swoim samochodem po swoją córkę H. L. do Szkoły Podstawowej nr (...) w K. przy ulicy (...) w K.. Powyższe zachowanie wynikało z faktu, iż posiadał on uprawnienia w ramach przysługującej mu władzy rodzicielskiej.

P. znalazła się również matka byłej żony oskarżonego M. P. (1), która postanowiła przeforsować swoje stanowisko zgodnie z którym to ona - zabierze ojcu córkę.

Wychodząca córka podeszła do ojca, który powiedział jej, że niedaleko znajduje się babcia i może do niej podejść i się z nią pożegnać.

Gdy córka podeszła do M. P. (1), nie chciała już jej wypuścić do ojca. Gdy ojciec powiedział, że córka idzie z nim, H. L. podeszła do ojca i razem udali się w kierunku samochodu.

Następnie M. L. wpuścił dziecko na miejsce pasażera, zamknął drzwi po czym sam usiadł za kierownicą pojazdu. Wówczas miał zamiar odjechać a wówczas pokrzywdzona wtargnęła od wnętrza samochodu po otwarciu zablokowanych drzwi: ukucnęła i powiedziała, że jego córka nigdzie nie pojedzie.

Oskarżony zdzwiony co kobieta wyprawia, kazał jej zadzwonić do matki dziecka i wyjaśnić sprawę podkreślając, że jest środa i córka pójdzie z ojcem. Powtarzał bezskutecznie prośbę: nie mógł odjechać a drzwi pojazdu do miejsca zajętego przez M. P. (1) były zablokowane.

Dziecko w wyniku sytuacji zaczęło płakać i powtarzało wielokrotnie do Babci, żeby odeszła. Gdy M. L. podszedł do niej i dotknął ją w ramię. Wówczas zaczęła krzyczeć głośno Policja. Dziecko wpadło w panikę. Oskarżony zapytał wówczas: co robisz kobieto. Wówczas pomimo próśb nadal nie chciała opuścić auta. Gdy stała przy drzwiach dotknął ja aby móc zamknąć drzwi.

W czasie gdy zamykał już drzwi M. P. (1) leżała już obok pod drzewem i krzyczała: pomocy Policja. Oskarżony podszedł wówczas do H., którą uspokajał. W okolicy byli strażnicy miejscy i podeszli. Następnie przybyli policjanci i matka dziecka. M. L., nie chcąc przedłużać stresu dziecka, wyraził zgodę aby córkę zabrała matka.

Według dokumentu w postaci wydruku tzw. krótkiego raportu działań Komendy Miejskiej Policji z dnia 25 września 2024 r. interwencja zainicjowana została przez E. L.. Odnotowano awanturę miedzy ojcem dziecka i babcią; doszło do przepychanki, bez pomocy medycznej.

Z notatnika służbowego mł. asp. K. w K. B. P. wynika, iż M. P. (1) oświadczyła, że M. L. „popchnął ją i czuje ból w ręce”.

Sprawa powyższa była pokłosiem wniosku oskarżonego o uregulowanie kontaktów z dzieckiem poprzez opiekę naprzemienną.

W trakcie postępowania przed sądem rodzinnym sędzia potwierdził, że w sytuacji gdy rodzice byli umówieni co do z opieki nad dzieckiem, to babcia nie powinna tam podchodzić.

Według Karty Informacyjnej (...) Szpitalnego wystawionej dnia 25.09.2025r. w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym Wojewódzkiego Szpitala (...) w K. u M. P. (3) stwierdzono stłuczenie klatki piersiowej. W wywiadzie pacjent wskazał, iż został popchnięty przez znana osobę.

Natomiast według kolejnego zaświadczenia medyka sądowego z dnia 30.09.2025 r. stwierdzono stłuczenie głowy, ramienia lewego i uda lewego. Przy czym wówczas wskazała pobicie jako przyczynę powstania w/w obrażeń.

Wyjaśnienia oskarżonego

14- 47v

Częściowo zeznania świadka M. P. (1)

E. L.

48v- 49

84- 85

68-69

Wniosek M. L. do Sądu Rodzinnego

Opinia (...) i postanowienia Sądu Rodzinnego

66

90 - 111

kserokopie notatników służbowych funkcjonariuszy SM (...) , K. w K.

raport działań K. K.

Zeznania świadków:

- W. W.,

- M. S. .

- M. K.,

24 - 25

41- 44

40

69

19 – 69 v

115

Karta informacyjna leczenia szpitalnego (...)

Zaświadczenie biegłego medyka sądowego

7-8

9

Oskarżony M. L. ma 43 lata. Posiada wykształcenie średnie. Zatrudniony w firmie (...) z wynagrodzeniem 4000 zł netto. Rozwiedziony. Właściciel mieszkania. Nie karany sądownie.

dane osobopoznawcze

47

Wyrok rozwodowy

62 -63

3.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Za nieudowodnioną uznano tezę oskarżyciela prywatnego, wskazująca na mechanizm powstania obrażeń poprzez umyślne spowodowanie obrażeń poprzez uderzenie pokrzywdzonej w klatkę piersiową pokrzywdzonej. Zauważyć należy, że zakres powstałych obrażeń ulegał zmianie (2 x zaświadczenia lekarskie zp ), co nie koresponduje nie tylko z wyjaśnieniami oskarżonego.

Podobnie w zakresie okoliczności i czynników sprawczych sąd zwraca uwagę na różne okoliczności wskazujące na: popchnięcie i ból ręki k.42-43, obopólne szarpanie k. 40, 69, uderzenie w klatkę piersiową k. 48 oraz wielokrotne uderzanie k. 68v czy miejsce uderzenia tj. w samochodzie, k.69 czy w drodze od szkoły do parkingu k. 84. Przy tego rodzaju różnicach sąd nie może – bez naruszenia zasady swobodnej aczkolwiek nie dowolnej oceny materiału dowodowego – uznać wersję najbardziej niekorzystną dla oskarżonego za prawdziwą.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Wersja wydarzeń przedstawiona przez pokrzywdzoną M. P. (4) oraz jej córkę, że oskarżony umyślnie uderzył pokrzywdzoną i spowodował obrażenia ciała.

Częściowo zeznania pokrzywdzonej

164 - 165

Częściowo zeznania świadka E. L.

48-99

84-85

4.  OCena DOWOdów

5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

Wyjaśnienia M. L.

Sąd oparł się na wyjaśnieniach M. L., który podczas całego procesu konsekwentnie nie przyznawał się do winy. Przedstawił szczegółowy przebieg wydarzeń, w którym wskazał na prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonej, która za wszelką cenę – w tym spowodowania niepotrzebnego stresu po stronie małoletniej- postanowiła pozbawić ojca dziecka prawa zrealizowania jego podstawowych uprawnień rodzicielskich będących emanacją zasad z kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Wyjaśnienia powyższe tworzą spójną całość, są logiczne i rzeczowe. Wyjaśnienia oskarżonego stanowiły podstawę do odtworzenia przez Sąd ustaleń faktycznych. Sąd wykluczył możliwość uderzenia przez oskarżonego w klatkę piersiową pokrzywdzonej.

1.1.1

Częściowo zeznania świadka M. P. (1)

Sąd pominął zeznania świadka – pokrzywdzonej uznając je za nieprzekonywujące. Świadek zeznał, że był wielokrotnie uderzany w ręce podczas przejścia ojca dziecka od szkoły do samochodu. Następnie miał zostać pięścią uderzony w klatkę piersiową i upadł przed samochodem.

W dalszej części świadek zarzucił oskarżonemu kradzież pieniędzy i wyraził swoje stanowisko, że nic nie miałby przeciwko ojcu ale chciałaby zadośćuczynienia za to co wnuczka przeżyła. M. P. (1) potwierdziła zdarzenie w innym czasie i miejscu a polegające na omdleniu spowodowane chorobą niedokrwienna serca.

Po jej powaleniu miała leżeć przy samochodzie, gdy pojawiła się funkcjonariusze Straży Miejskiej. Wówczas miała prosić, krzyczeć o pomoc była bezwładna, miała ból w klatce piersiowej, nie mogła się ruszyć.

Funkcjonariusz Straży Miejskiej W. W. (2) zeznał odmiennie, iż M. P. (1) twierdziła, że uderzenie miało miejsce w samochodzie. Następnie oskarżyciela prywatna chciała wyciągnąć dziecko z auta i wówczas wzajemnie się szarpali i wtedy miało dojść do uderzenia. Zarazem świadek zeznał, że oskarżony zaprzeczył wersji oskarżycielki prywatnej. Kolejni świadkowie z SM w K. przesłuchani w sprawie to M. S. (2) i M. K. (2).

Pierwszy z nich nie przypomniał sobie sytuacji aby, ktokolwiek mówił o rękoczynach do których miało dojść wcześniej ale osoby były wzburzone i zachowywały się emocjonalnie. W ten sam sposób zeznał M. K. (2), który nie przypomniał sobie aby oskarżycielka prywatna skarżyła się na ból.

Powyższe zeznania S. Miejskich pozostają w opozycji do zeznań oskarżycielki prywatnej, wg. których po ich przybyciu miała: leżeć przy samochodzie, krzyczeć o pomoc była bezwładna i nie mogła się ruszyć. Nie sposób posądzić świadków M. K. (2) i M. S. (2) o stronniczość. Sąd zwrócił uwagę także na treść zeznań E. L., która opisując stan matki zeznała, iż była w strasznym stanie.

Również odmiennie zeznała córka oskarżycielki M. P. (1), E. L. podając, że matka została kilkukrotnie uderzona ale w bok ciała.

Zastanawiającym jest, iż ponownie słuchana M. P. (1), tłumacząc zwłokę w złożeniu skargi prywatnej tłumaczyła, iż: „nie chcieliśmy skrzywdzić byłego zięcia”. Znamiennym jest, że po zajściu z dnia 24.09.2025 r. , to oskarżony złożył do szkoły pismo o zakazie wydawania dziecka babci – M. P. (1) . W ten sposób nie zachowuje się sprawca czynu zabronionego. Dodatkowo to oskarżony odrzucił możliwość i ugody.

1.1.1.

zeznania świadków: W. W. (2),

M. S. (2), M. K. (2).

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków. Zdaniem Sądu, brak jest podstaw aby wątpić w prawdziwość tychże zeznań. Zeznania te były spójne i rzeczowe, nie zachodziły żadne okoliczności podważające ich wiarygodność.

1.1.1.

Zaświadczenia lekarskie

Zaświadczenia są jasne, rzeczowe i zostały sporządzone przez osoby, która posiada specjalistyczną wiedzę w swojej dziedzinie.

Natomiast zastanawiające jest, że w karcie informacyjnej z (...) z 25.09.2024. w K. a ściślej w wywiadzie M. P. (1) wskazała jedynie, że został popchnięta przez znaną osobę i uderzyła się, zgłasza ból klatki piersiowej.

Jednocześnie biegły wskazał na podstawie konsultacji przebyte złamanie żeber lewych 8-12, co koreluje z wyjaśnieniami oskarżonego odnośnie problemów kardiologicznych byłej teściowej.

Inny medyk sądowy ale w zaświadczeniu dopiero z dnia 30.09.2024 r. opisuje relacje pokrzywdzonej, która wskazała już nie na popchnięcie ale na pobicie jako przyczynę obrażeń. Wskazuje przy tym na bolesność dolnej części, lewego ramienia i uda, zgłasza bóle głowy, wymioty. Biegły wskazał dodatkowo na stłuczenie głowy, stłuczenie ramienia lewego i uda lewego. Tego rodzaju zachowanie pokrzywdzonej przeczy zwyczajowej logice zdarzeń, wg. której to właśnie podczas pierwszego spotkania z medykiem podaje się sposób działania sprawcy.

Zastanawiające jest dla sądu, że podczas pierwszej wizyty w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym M. P. (1) ograniczyła się do wskazania jedynie popchnięcia – jako czynności mającej doprowadzić do powstałych obrażeń.

1.1.1.

kserokopie notatników służbowych

funkcjonariuszy policyjny raport działań

protokół komisji interdyscyplinarnej

karta karna

dokumenty z postepowania przed sądem rodzinnym w Kaliszu

Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości.

Ponownie podkreślić należy, że wg. dokumentu z K. K. z dnia 25.09.2024 r. miało dojść jedynie do przepychanki, bez pomocy medycznej. Ponadto z zapisu notatnika służbowego funkcjonariusza wynika jedynie, że wg. pokrzywdzonej oskarżony miał popchnąć pokrzywdzona i czuje ból w ręce. Pouczono ją o prawie wykonani abdukcji i złożenia zawiadomienia w K.. Interwencja ta miała miejsce około godz.11:45. a podczas wizyty w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym już o godzinie 13:41, nie ma mowy o bólu ręki.

Za przydatną w rozstrzygnięciu sprawy uznano notatkę służbową sporządzoną przez funkcjonariusza Straży Miejskiej w K. z dnia 25.09.2025 r. wg. której funkcjonariusze usłyszeli krzyk dziecka , które było szarpane przez kobietę (babcia) i mężczyznę (ojciec).

Brak w notatce jakichkolwiek informacji w zakresie ew. obrażeń ciała, któregokolwiek z uczestników tym w szczególności oskarżycielki prywatnej.

6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

częściowo zeznania M. P. (1)

W zakresie tego świadka sąd dokonał oceny wartości dowodowej zeznań już wcześniej ( vide: pkt 2. 2.1 ocena dowodów). Za wiarygodne oceniono zeznania potwierdzające okoliczność przebywania pod szkołą a także konfliktu w zakresie podmiotów uprawnionych do realizacji pieczy nad małoletnią.

Sąd pominął przy odtwarzaniu stanu faktycznego w sprawie, nieprecyzyjne, zmienne relacje świadka a dotyczące mechanizmu powstania obrażeń ciała.

zeznania świadka E. L.

Zdaniem Sądu nie sposób było uznać za pomocne zeznań E. L. w zakresie okoliczności ściśle dotyczących przedmiotu sprawy, gdyż nie była on świadkiem naocznym.

W ocenie Sądu zeznania i całe niniejsze postepowanie, złożone zostały na potrzeby postępowania w sądzie rodzinnym w którym świadek jest stroną. W związku z tym powstały wątpliwości co do obiektywizmu świadka w danej sprawie. Sąd uznał także ze zeznania tego świadka, że matka była w strasznym stanie, nie polegają na prawdzie z przyczyn wskazanych wyżej. Gdyby tak było jak zeznaje , to zarówno sam świadek czy przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji czy Straży Miejskiej wezwaliby niezwłocznie pogotowie ratunkowego, czego nie uczynili.

7.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☒

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Art. 157 § 2 k.k. penalizuje czyn polegający na spowodowaniu naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwający poniżej 7 dni. Uszczerbek na zdrowiu obejmuje uszkodzenia ciała (naruszenie ciągłości tkanek), które mogą polegać zarówno na zewnętrznym zranieniu, jak i na spowodowaniu obrażeń narządów wewnętrznych. Jest to przestępstwo materialne (skutkowe) i warunkiem odpowiedzialności jest wina sprawcy oraz związek przyczynowy między zachowaniem się sprawcy, a spowodowanym skutkiem.

Brak jest faktycznych podstaw do uznania, żeby oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu określonego w art. 157 § 2 k.k., w postaci umyślnego naruszenia dniu 25 września 2025r. czynności narządów ciała M. P. (1) na czas poniżej 7 dni. Strona podmiotowa polegająca na umyślności spełniona może być jedynie w przypadku gdy w stosunku do wszystkich znamion strony przedmiotowej wystąpi umyślność (w tym przypadku ) lub nieumyślność a zamiar ten nie wynika z dokonanych ustaleń. Zamiaru sprawcy co oczywiste nie można się domyślać czy domniemywać. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, powinien być ustalony w sposób pewny, bez jakichkolwiek wątpliwości, w szczególności w sytuacji gdy oskarżony konsekwentnie nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu przez oskarżyciela prywatnego czynu. Zarówno okoliczności podmiotowe i przedmiotowe zdarzenia jak i „widoczne” zewnętrzne elementy zachowania nie wskazują na zamiar umyślny czy nawet nieumyślny spowodowania obrażeń.

Aczkolwiek sąd zdaje sobie sprawę, że możliwe jest ustalanie zamiaru tylko i wyłącznie na podstawie samych okoliczności zdarzenie z tym zastrzeżeniem, że działanie sprawcy podlegające ocenie charakteryzuje się tym, że realizacja działania w sposób - bez najmniejszych wątpliwości - zmierza do postawionego celu, jednakże z sytuacją taką nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przy dokonanych ustaleniach w których mowa o „dotknięciu” ciała pokrzywdzonej nie sposób rozpatrywać zamiaru umyślnego jak i nawet nieumyślnego popełnienia czynu zarzuconego.

W ocenie sądu obrażenia na ciele pokrzywdzonego odnotowane w dokumentacji medycznej nie korelują w pełni z wersję pokrzywdzonego w zakresie okoliczności i mechanizmu ich powstania. Mowa jest o popchnięciu, uderzeniu, uderzaniu a zakres powstałych obrażeń jak i relacja samej pokrzywdzonej w tym zakresie jest również zmienna w czasie.

Pomijając powyższe obiektywne okoliczności, sąd zwrócił uwagę na działania oskarżycielki, która nie bacząc na stanowisko ojca dziecka, który nie był pozbawiony władzy rodzicielskiej, próbowała siłą wyrwać jego dziecko a także naruszyła jego prawo własności do dysponowania swoim mieniem poprzez uniemożliwienie odjazdu ze szkoły. Natomiast skarżony jest osobą niekaraną za przestępstwa.

Art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. stanowi, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia. Zwrot "czynu nie popełniono" należy interpretować jako zupełny brak zdarzenia, jak również brak elementów czynu w zdarzeniu. Według zaś art. 414 §1 k.p.k. w razie stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego okoliczności wyłączającej ściganie lub danych przemawiających za warunkowym umorzeniem postępowania, sąd wyrokiem umarza postępowanie albo umarza je warunkowo. Jednakże w razie stwierdzenia okoliczności wymienionych w art. 17 §1 pkt 1 i 2 sąd wydaje wyrok uniewinniający: chyba, że sprawca w chwili czynu był niepoczytalny.

8.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

O kosztach postepowania orzeczono na zasadzie art. 632 pkt 1 k.p.k. obciążając nimi oskarżyciela prywatnego.

9.  Podpis

SSR Daniel Hudak