Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kaliszu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 197/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

7.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

Ł. P.

W dniu 9 stycznia 2025r w miejscowości A., powiat (...), województwo (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. I-1,31 mg/l, II-1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował motorowerem marki R. o nr rej. (...), po drodze publicznej w strefie ruchu lądowego, tj. czyn z art. 178a § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 9 stycznia 2025 roku w miejscowości A. na wysokości posesji nr (...) funkcjonariusze Policji zatrzymali do kontroli drogowej kierującego motorowerem marki R. o nr rej. (...) Ł. P.. Badania trzeźwości kierowcy wykazały kolejno o godz. 11:35 - 1,31 mg/l, o godz. 11:56 wynik - 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

1. notatka urzędowa

2. protokół badania trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania

3. protokół zatrzymania

4. wyjaśnienia oskarżonego

1. k. 1

2. k. 2-3, 4-5

3. k. 6-7

4. k. 31-32

Ł. P. ma 37 lat. Kawaler. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Ma wykształcenie podstawowe, jest zarejestrowany w PUP w K. jako bezrobotny. Jednocześnie wykonuje prace dorywcze osiągając dochód miesięczny w wysokości 500,00 złotych netto. Oskarżony był karany. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 4 września 2025 r. w sprawie II K 1626/24 w związku ze skazaniem za czyn z art. 178a § 1 k.k. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa motoroweru marki R. o nr. VIN (...).

1. dane osobowe

2. dane o karalności

3. notatka urzędowa

1. k. 31-32

2. k. 15-16 i 19-19v., 17-18, 52

3. k. 8

Fakty uznane za nieudowodnione

7.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1. notatki urzędowe

2. protokół badania trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania

3. protokół zatrzymania

4. wyjaśnienia oskarżonego

5. dane osobowe

6. dane o karalności

7. informacje z K.

Sąd oparł się na zgromadzonym materiale dowodowym. Dokumenty sporządzone zostały przez uprawnione do tego podmioty. Sąd nie miał wątpliwości odnośnie wiarygodności i autentyczności dokumentów, a także strony nie podważały prawdziwości treści wynikających z wymienionych dokumentów. Przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu nie budziło wątpliwości Sądu.

7.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Ł. P.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Mając na uwadze analizę i ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Oskarżony Ł. P. w chwili popełniania przestępstwa był osobą pełnoletnią i brak jest podstaw do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do poczytalności oskarżonego. Oskarżony jest zatem osobą zdolną do ponoszenia odpowiedzialności karnej, a w niniejszej sprawie nie występują żadne przewidziane prawem okoliczności, które uniemożliwiałyby przypisanie oskarżonemu winy. W ocenie Sądu, oskarżony swoim działaniem wypełnił wszystkie znamiona przestępstwa opisanego w art. 178a § 1 k.k. Przepis ten stanowi, że kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Czynność sprawcza przestępstwa zarzucanego oskarżonemu polega na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym w stanie nietrzeźwości. Przeanalizowania zatem wymaga, co oznaczają sformułowania "pojazd mechaniczny", "prowadzenie pojazdu mechanicznego", "prowadzący pojazd mechaniczny", "ruch lądowy" oraz "stan nietrzeźwości". Dopiero bowiem wypełnienie przez oskarżonego wszystkich znamion przestępstwa decydować może o uznaniu go za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym uznać należy każdy pojazd drogowy lub szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, jak również maszynę samobieżną i motorower (tak m.in. uchwała SN z dnia 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74; wyrok SN z dnia 4 lutego 1993r., III KRN 254/92; uchwała SN z dnia 12 maja 1993 r., I KZP 9/93). Bez wątpienia zatem należy uznać, iż oskarżony poruszał się pojazdem mechanicznym, albowiem poruszał się motorowerem, napędzanym umieszczonym w nim silnikiem. Pojęcie "prowadzenie pojazdu" było przedmiotem wielu orzeczeń Sądu Najwyższego oraz rozważań przedstawicieli doktryny. Dla potrzeb niniejszej sprawy przyjąć należy, iż pojęcie "prowadzenie pojazdu" oznacza wprowadzenie go w ruch oraz nadanie mu kierunku jazdy (por. R. A. Stefański, Glosa do wyroku SN z dnia 4 lutego 1993 r., III KRN 254/92, OSP 1993, Nr 10, poz. 198). Natomiast "osobą prowadzącą pojazd mechaniczny" jest taka osoba, która spełnia jakąkolwiek czynność związaną bezpośrednio z ruchem danego pojazdu. Będzie nim więc z pewnością kierowca. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż oskarżony był osobą prowadzącą pojazd. Jako kierowca spełniał bowiem czynności związane bezpośrednio z ruchem samochodu, wprawił go w ruch i nadawał mu kierunek jazdy. Nie może budzić wątpliwości, iż oskarżony prowadził pojazd w ruchu lądowym - drogowym, albowiem poruszał się po drodze publicznej w miejscowości A.. Z kolei pojęcie stanu nietrzeźwości zostało zdefiniowane w art. 115 § 16 k.k. W rozumieniu kodeksu karnego stan nietrzeźwości zachodzi wtedy, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub gdy zawartość alkoholu w 1 dcm ³ wdychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Należy stwierdzić, iż nie ma wątpliwości, iż oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, albowiem w wydychanym przez niego powietrzu znajdowało się według wyniku badania – 1,30 mg/l alkoholu, czyli powyżej określonej w art. 115 § 16 k.k. normy. Oskarżony nie kwestionował zaś wyników powyższego badania, nie żądał także badania krwi bezpośrednio po poddaniu go badaniom na oznaczenie ilości alkoholu w wydychanym powietrzu, nie żądał ponownego badania wydychanego powietrza i nie zgłaszał uwag co do prawidłowości zabezpieczenia ustnika.

Przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. można popełnić z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. W ocenie Sądu oskarżony działał właśnie umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Oskarżony wiedział, że spożywał alkohol, a wyniki badań wskazują, iż nie mógł mieć on wątpliwości w momencie rozpoczynania jazdy, że znajduje się pod wpływem alkoholu. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd wziął pod uwagę kwantyfikatory określone w art. 115 § 2 k.k. W ocenie Sądu społeczna szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego jest wysoka. Oskarżony w sposób istotny naruszył reguły ostrożności, którymi kierować powinien się każdy kierowca podejmując decyzję o prowadzeniu pojazdu mechanicznego. Sposób i okoliczności popełnienia czynu również wskazują na znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Oskarżony jako osoba dorosła i w pełni poczytalna zdawał sobie sprawę z tego jaki wpływ na organizm ma alkohol. Mimo to w niedługim czasie od jego wypicia zdecydował się na jazdę motorowerem po drogach publicznych. Nie budzi zatem wątpliwości, iż oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim i naruszył podstawową regułę ostrożności obowiązującą w ruchu drogowym - prowadził pojazd będąc w stanie nietrzeźwości. Sad przyjął, iż czyn oskarżonego wypełnia znamiona czynu zabronionego opisanego w art. 178a § 1, a nie § 4 k.k., gdyż w ocenie Sądu mimo iż w Krajowym Rejestrze Karnym figurowały skazań w sprawach VII K 1426/09 oraz VII K 130/17 (k. 17-18), to w dacie czynu były one już zatarte.

7.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. P.

1., 2., 3.

Za popełnienie przypisanego czynu z art. 178a § 1 k.k. oskarżonemu groziła kara pozbawienia wolności do lat 3. Zgodnie z treścią art. 53 k.k., Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Jedyną okolicznością i to miernie łagodzącą jest przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu. Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował znaczny stan upojenia alkoholowego oraz uprzednią karalność oskarżonego. Choć doszło do zatarcia tych skazań, to należy zauważyć, iż oskarżony miał pełną świadomość karalności swojego czynu. Przedmiotowego czynu dopuścił się w toku prowadzonego postępowania w sprawie II K 1626/24. Z tych wszystkich względów, w ocenie Sądu karą adekwatną do popełnionego przez oskarżonego czynu jest kara 4 miesięcy pozbawienia wolności.

W razie skazania za przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. obligatoryjne jest orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na czas nie krótszy niż 3 lata. Mając na uwadze wielość skazań oskarżonego za czyny z art. 178a § 1 k.k. wymierzenie środka karnego w na okres 5 lat, w celu wyeliminowania oskarżonego z ruchu drogowego jako kierującego wydaje się być zasadne.

W razie skazania za przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. obligatoryjne jest orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Zgodnie z brzmieniem art. 43a § 2 k.k. minimalna wysokość świadczenia wynosi 5.000 zł. Sąd wymierzył to świadczenie pieniężne w wymiarze 8.000 zł mając na uwadze znaczny stan upojenia alkoholowego oskarżonego.

7.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. P.

4.

Sąd na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w niniejszej sprawie w dniu 9 stycznia 2025 r. od godz. 11:35 do godz. 13:30.

7.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Zgodnie z art. 44b § 1 k.k. Sąd winien orzec przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym w związku z popełnionym przestępstwem z art. 178a § 1 k.k. Jednakże wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 4 września 2025 r. (data uprawomocnienia się wyroku 12 września 2025 r.) w sprawie o sygn. akt II K 1626/24 orzeczono już przepadek na rzecz Skarbu Państwa motorower marki R. o nr rej. (...) (jest to pojazd, którym oskarżony kierował także w dniu 9 stycznia 2025 r.), w związku z czym Sąd odstąpił od orzeczenia ww. środka karnego w niniejszej sprawie.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

5.

Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 210 zł.

7.1Podpis

sędzia Agnieszka Wachłaczenko